X
تبلیغات
برنامه ریزی - پيش فعالي در كودكان و نوجوانان

سه شنبه سیزدهم مهر 1389

پيش فعالي در كودكان و نوجوانان

 

علائم:

 

مشكل اصلي كودكان عدم توانايي آنها در حفظ و تنظيم رفتارشان است. در نتيجه اغلب نمي توانند رفتار مناسبي كه لحاظ به لحظه با شرايط هماهنگ باشد نشان دهند غذا خوردن و خوابيدن آنها منظم نيست از نظر هيجاني ثبات ندارند به طور ناگهاني مي خندند و گريه مي كنند رفتارشان غير قابل پيش بيني است.سريع از كوره در مي روند، احتمال صدمه ديدن در آنها زياد است قبل از فكر كردن عمل مي كنند. اشياء را پرتاب مي كنند هر لحظه در حال رفتن هستند نمي توانند آرام بنشينند و بي قرارند رعايت قوانين سريع از كوره در مي روند، احتمال صدمه ديدن در آنها زياد است قبل از فكر كردن عمل مي كنند. اشياء را پرتاب مي كنند هر لحظه در حال رفتن هستند نمي توانند آرام بنشينند و بي قرارند رعايت قوانين منزل و مدرسه براي آنها مشكل است در انجام تكاليف مدرسه تكاليف، و داشتن روابط اجتماعي مناسب باهمكلاسيها مشكل دارند.

 

عوارض:

 

رفتار اين كودكان روي عملكرد آنها در خانواده، اجتماع و مدرسه تأثير سوء مي گذارد باعث واكنش هاي اطرافيان ، خانواده، كادر مدرسه و همسالان مي شود و با كاهش اعتمادبه نفس و احساس بي كفايتي در اين كودكان مي گردد.و ممكن است آنها از مدرسه و اجتماع متنفركردن كودكان طبيعي به خاطر رفتارشان مناسب و موقعيت هاي تحصيلي و اجتماعي زمينه زيادي براي تشويق شدن دارند و همين تشويق باعث رشد اعتماد به نفس در آنان مي شود ولي كودكان دچار ADHD كمتر به اين موفقيتها مي رسند و ممكن است بصورت دچار اختلالات ارتباطي مشكلات تحصيلي اضطراب، افسردگي و بزهكاري شوند.

 

مسير سني:

 

مسير ADHD ( بيش فعالي ) متنوع است بهبودي در صورت وقوع بين 12 تا 20 سالگي رخ مي دهد و بهبودي قبل از 12 سالگي نادر است گاهي علائم در بلوغ بهبود يافته و گاهي نيز تا بزرگسالي ادامه مي يابد با افزايش سن پر تحركي كمتر شده ولي اختلال تمركز و رفتارهاي ناگهاني مي تواند باقي بماند.

 

درمان:

 

درمان هايي كه براي كودكان بيش فعال به كار مي رود به 4 گروه تقسيم مي شود.  1-آموزش والدين2-آموزش آموزگاران3-استفاده ازكلاسهاي مخصوص-درمان دارويي و درمان هاي روانشناختي

 

آموزش والدين و معلمين بخشي مهمي از درمان را تشكيل مي دهد و شامل دو بخش است. الف) آموزش براي شناخت بيماري. ب) آموزش براي بكارگيري روشهاي درماني والدين بايد اين بيماري را به عنوان يك نقص خفيف در مراحل اوليه رشد مغز دانسته و به كودك خود به ديد كودكي تنبل، نافرمان، شرور، فضول كه اگر بخواهد مي تواند رفتاري طبيعي داشته باشد نگاه نكنند بلكه او را كودكي بدانند كه تلاش مي كند با نا تواني خود كه خارج از كنترلش است كنار بيايد. معلمين بايد راههاي ديگري براي تشويق، تقويت اعتماد به نفس و ايجاد احساس موفقيت دركودكانشان بيابند.فعاليت ورزشي-هنري-فني-اجتماعي-مي تواند فرصتهايي براي نمايان كردن توانايي هاي اين كودكان ايجاد نمايند. اين فعاليتها به تبع تشويق بيشتري به دنبال داشته و مي تواند آثار منفي حاصل از تجربه هاي بد قبلي ( شكست-طرشدگي، تنبيه ها-و...)را بكاهد و جايگزين آن گردد. بر خورد مناسب با كودكان بيش فعال به زمان پيشكار– كوشش– مداومت و همكاري و هماهنگي زيادي نياز دارد و به همين دليل مربيان و والدين بايد همواره روحيه اي با نشاط و شاداب به ظنز پرداز و شرح طبح را در خود حفظ نمايند.

 

مبنع:

 

انجمن روانپزشكي كودك و نوجوان ايران. برگرفته از كتاب بيش فعالي كودكان، دكتر حميد سجاد.

سايت اينترنتي: www.community.itansalamat.com/about480-0.html

نوشته شده توسط مرادی در 17:44 |  لینک ثابت   •